De verwarde leerling.

Het lijkt soms wel het ergste wat er kan gebeuren. Allerlei theorieën zijn er op gericht om dit te voorkomen. Een les is pas goed als alles duidelijk was. Van tevoren moet je weten waar je als leerling aan toe bent.

Dit lijkt wel eens haaks te staan op leren door verwondering. Door de verrassing, het cognitieve conflict, of even op het verkeerde been gezet zijn. Verwondering als motivatie om te gaan leren.

Als het pad al helemaal is uitgestippeld, alle hobbels gladgestreken en alle scheuren in de weg zijn dichtgemaakt , wat valt er dan nog te ontdekken?

Dan Meyer beschrijft dit in zijn bekende TED-talk. Hij beschrijft hoe het huidige onderwijs in Amerika lazy problem solvers creëert. Als remedie stelt hij voor de vragen in schoolboeken te veranderen in vragen zonder tussenstappen.

En ook in de Nederlandse wiskundeboeken worden opgaven nogal eens gekenmerkt door een onderverdeling in kleine deelstappen: a, b, c, d etc.

Wat zou het dus mooi zijn om wat vaker de verwarring van de leerling te omarmen en ze de tijd en kans te geven zelf op onderzoek uit te gaan.