Categorie archief: Overdenkingen

Luisteren en leren

kijkenluisteren

Deze spreuk doet me denken aan een verhaal van een onderzoeker. De precieze details weet ik niet meer, maar de setting van het onderzoek was zo dat er een kring met leerlingen was die met elkaar in discussie ging over een bepaald onderwerp. Daaromheen een kring met leerlingen die deze discussie moesten observeren.

Het bleek dat het leereffect voor die laatste groep leerlingen groter was.

Als je vooral bezig bent met de vraag hoe je straks moet reageren en wat je wilt zeggen, is een werkvorm waarbij leerlingen in gesprek met elkaar over een onderwerp om daar meer over te leren dan wel zo effectief als we denken?

Eerbetoon aan het krijtbord

handwerk

De wereld verandert. Digitale middelen nemen steeds meer het geschreven handwerk over. Steeds minder vaak zie ik krijtborden in (klas)lokalen. Om heel eerlijk te zijn was ik erg blij met de komst van het whiteboard. Als ik toevallig nog ergens een krijtbord tegen kwam dan zat ik meteen helemaal onder het krijt. Met de komst van digiborden krijgen we toegang tot vele nieuwe mogelijkheden.

Maar met het verdwijnen van het krijtbord verdwijnt ook een ambacht.

In zijn serie colleges “Teaching college-level science and engineering” gaat Sanjoy Mahajan bijvoorbeeld in op het perfecte krijtje. (Overigens is deze collegereeks om andere redenen zeer de moeite waard om eens te beluisteren). En hij is niet de enige die krijt heel serieus neemt.  Als eerbetoon aan deze perfectionisten:

via GIPHY

Raam op de wereld

windows1

Iedere 1e van de maand een citaat.

In de film Yentl komt een mooie beeldspraak voor. Door het raam zie je maar een klein stukje van de lucht van de wereld. Buiten blijkt die wereld vele malen groter dan je zou kunnen dromen. Ik hoop van harte dat ons onderwijs onze kinderen leert naar buiten te kijken én zichzelf een spiegel voor te houden. En dat ze vol vertrouwen en kritisch denkend de wereld in zullen stappen.

(Voor)oordelen

Onderstaand filmpje van Canon laat een bijzondere portretsessie zien. Decoy // a portrait session with a twist.

In dit project maken 6 fotografen een portret van dezelfde man, Michael. De informatie die ze krijgen over Michael is voor elke fotograaf anders. Michael is een selfmade miljonair, redder van een leven, ex-gevangene, commerciële visser, helderziende en voormalig alcoholist. De invloed die deze informatie heeft op de portretten die deze professionele fotografen maken is enorm.

Een wijze les, niet alleen voor fotografen. Want hoe wordt je beïnvloed in je kijken naar en beoordelen van iemand door de informatie die je over die persoon hebt. Elke ervaring met die persoon interpreteer je als bevestiging van dat beeld.

De vraag is dan wat al die labels in het onderwijs met onze beoordeling van het gedrag van leerlingen doet. Wat is de invloed van de warme overdrachten. Beïnvloed ons dat toch ongewild meer in ons oordeel dan we zouden willen?

Laatst zag ik het weer gebeuren. Een jongen was oprecht de jongen naast hem inhoudelijk aan het helpen, maar kreeg toch de wind van voren omdat zijn docent zijn gedrag anders geïnterpreteerd had.

Het is ontzettend lastig om onze vooroordelen niet in ons oordeel mee te laten spelen. Toch is het de moeite waard ze wat vaker te proberen los te laten, met frisse ogen te kijken, en…. wat langer de tijd te nemen om een situatie in te schatten.

 

Week van de fout – vallen en opstaan

Eigenlijk heb ik weinig toe te voegen aan dit filmpje. Jay Shetty beargumenteert dat onze definitie van falen helemaal verkeerd is. Dat ‘overnight success’ niet bestaat. We moeten falen, fouten maken, om uiteindelijk op een punt uit te komen dat echt de moeite waard is.

Leren doe je met vallen en opstaan. En welk probleem dat je in een minuut kon oplossen was nu werkelijk de moeite waard om op te lossen?

Week van de fout – eye of the beholder

4vogels

In onderstaand filmpje van “Komt een man bij de dokter” een mooi voorbeeld van impliciete aannames in reken- en wiskundeopgaven. Hier 4 vogels, waarvan één wordt neergeschoten. Hoeveel blijven er over? Een satirische context die uitstekend past bij 4 – 1 =3. Een klein voorbeeld van de hoe bedoeling van de vragensteller het oordeel goed/fout bepaalt. Succes in het onderwijs lijkt dan soms vooral op het begrijpen van de bedoelingen van de vragenstellers neer te komen.

Niet alleen schoonheid, maar ook goed of fout liggen in ‘the eye of the beholder’! Zouden we niet wat vaker in ons oordeel over goed of fout het perpectief van de antwoordgever mee moeten nemen?

 

Week van de fout – de aftrap

fouten

FOUT!

In ons onderwijs spelen fout & goed een belangrijke rol. Fouten leiden tot onvoldoendes, uit fouten leiden we de kwaliteit van ons onderwijs af, een fout is een indicatie dat er nog wat geremedieerd moet worden. Kortom, fouten maken is niet goed. Maar zijn die gedachtes wel terecht?

Als we nadenken over het onderwijs van morgen, dan is daar onder andere een verandering van mindset voor nodig. Die verandering is breed, maar hoe we denken over het maken van fouten is daar zeker een onderdeel van. Een mooie reden om aan het fenomeen “fout en mislukking” en eigen week te wijden.

 

Tafels oefenen …. of nee: herhalen!

)tafels

Tafels oefenen; het blijft een heikele kwestie. Net als de staartdeling is het een icoon geworden van de richtingenstrijd in het rekenonderwijs.

Over die richtingenstrijd en de zin van tafels dit keer niets. Ik kwam dit tafelblad en die wil ik jullie niet onthouden. Het roept namelijk een interessant wiskundige vraag op.

Hoe groot is de kans dat, bij het random genereren van sommen voor een dergelijk tafelblad, in één rijtje precies 3 keer dezelfde som voorkomt?

Ga er daarbij vanuit dat bij de tafel van 6 alleen sommen van het type ….. x 6 voorkomen en dat op de ….. de getallen 0 tot en met 10 kunnen staan.

p.s. Over de a-symmetrie van de tafels zal ik nog wel een keer een post schrijven.

HB onderwijs

Een serieuze kwestie!

Wat doen we met talent in ons onderwijs? Cognitieve talenten, maar ook andere talenten.

 

Moet die talent ontwikkeling een plek krijgen in de school zelf of willen we daarvoor apart onderwijs?

En wat hebben deze kinderen nu precies nodig?

Dit onderwerp roept ook andere vragen op. Waarom ontstaat de behoefte aan hb scholen? Wat kan er beter zodat deze kinderen wel hun uitdaging vinden in het reguliere onderwijs? En nog veel interessanter, wordt het onderwijs niet voor alle kinderen beter als er meer ruimte is voor zelf (leren en mogen) nadenken, eigen creativiteit (creatief denken) en het leren leren op een manier die bij jou past?

Het goede antwoord is . .

Welke hoort hier niet bij-

Van sommige ideeën weet je nog wanneer je gedachten er voor het eerst mee speelden. Het idee “het goede antwoord” intrigeert me al een poosje.

Het eerste beeld dat me daarbij triggerde was op de NOT (Nederlandse Onderwijs Tentoonstelling) ergens halverwege mijn promotie traject. We zagen daar een plankje met 4 tekeningen. De kleuters voor wie het plankje bedoeld is, moeten zeggen welk van deze vier plaatjes niet in het rijtje thuis hoort. Het ging om 3 plaatjes van fruit, en 1 van groente. Maar . . . de illustrator had de artistieke vrijheid genomen een hap uit de getekende appel te nemen. Daarmee werd de appel ook een uitstekende kandidaat om niet in het rijtje thuis te horen.
Wat zegt het dus als een kind als antwoord de appel geeft. Heeft hij of zij nog niet geleerd wat het verschil tussen groente en fruit is? En/of hebben we te maken met een heel creatief kind?
Vaak is de gedachte om opgaven zo te maken dat ze niet voor meerder interpretatie mogelijk zijn. Daar is wat voor te zeggen vanuit toetsingsoogpunt. Maar didactisch vind ik het een gemiste kans. Bovenstaand voorbeeld laat al zien dat, als je aan de leerling vraagt zijn keuze uit te leggen, je een enorme bron van informatie kunt krijgen over het denken van die leerling.
Maar eigenlijk zou ik nog een stapje verder willen gaan. Door juist vragen te creëren, waarvoor meerdere goede antwoorden mogelijk zijn kun je een heel interessante discussie starten in een klas en tot kernconcepten komen.
Een simpel voorbeeld is de vraag “om hoeveel procent gaat het hier?” bij de volgende foto:
100_4179
Je kunt daarmee al vrij snel tot de kern komen: wat is je referentie? Wat zie je als 100%!

Kunt u trouwens zeggen welk icoon in de header van deze post er niet bij hoort?

Tot slot daag ik u uit om een dergelijke opgave te verzinnen waarbij elk van de 4 alternatieven een goed verdedigbaar antwoord is!